( 1 ) در اين بخش از دعا ، امام عليه السّلام با خضوع و تذلّل و شكستگى در برابر آفريدگار بزرگ ايستاده و سراسر وجودش اميد و آرزوى به استجابت دعا از طرف خدا مىباشد و اميدوار است كه مغفرت و رضوانش را بر او ارزانى دارد و از هلاكت به وسيلهء گناهان برهاند ، و با بزرگوارى خود آبروى او را حفظ كند و خطاهايش را پوشيده و مخفى بدارد و توبهء نصوح به درگاه خدا كرده و بازگشت نموده و خالصانه به عبادت و طاعت او پرداخته است تا دوباره به ارتكاب عمل ناروا و فعل نكوهيده برنگردد و از همان راه برود كه رضاى او در آن است و دربارهء قبول توبه‌اش پافشارى مىكند و از درگاه خدا مىخواهد تا او را از ارتكاب هر گناهى بازدارد و هر لغزشى را از نامهء عمل او محو سازد . اينك به باقيماندهء اين دعاى شريف گوش دل مىسپاريم : « اللّهمّ انّي اعتذر اليك من جهلي و استوهبك سوء فعلي فاضممني الى كنف رحمتك تطوّلا و استرني بستر عافيتك تفضّلا اللّهمّ و انّي اتوب اليك من كلّ ما خالف ارادتك او زال عن محبّتك من خطرات قلبي و لحظات عيني و حكايات لساني توبة تسلم بها كلّ جارحة على حيالها من تبعاتك و تأمن ممّا يخاف المعتدون من اليم سطواتك اللّهمّ فارحم وحدتي بين يديك و وجيب قلبي من خشيتك و اضطراب اركاني من هيبتك فقد اقامتني يا ربّ ذنوبي مقام الخزي بفنائك فان سكتّ لم ينطق عنّي احد و إن شفعت فلست باهل الشّفاعة . اللّهمّ صلّ على محمّد و آله و شفّع في خطاياي كرمك وعد على سيّئاتي بعفوك و لا تجزني جزائي من عقوبتك و ابسط عليّ طولك و جلّلني بسترك و افعل بي فعل عزيز تضرّع اليه عبد ذليل فرحمه او غنيّ تعرّض له عبد فقير فنعشه اللّهمّ لا خفير لي منك فليخفرني عزّك و لا